Archive for the ‘literature’ Category

…մեր սիրո նեկտարը լուսնից կծորա՜

Մեղմի՜կ շոյելով մարմինս մոմե, շուրթերդ դանդա՜ղ կիջնեցնես ներքև, ապա մեղրահոտ մատներով կոպիտ կհպվես կրծքիս և կհամբուրե՜ս՝ կուրծքս կդողա՜: Վարսերս բռիդ մեջ կառնես, մեղմիկ սանրելով սև ալիքներս, ամուր կսեղմես մարմինս դեպ քեզ և կհամբուրես ուսս կիսաբաց՝ վախից կդողա՜մ: Մարմինս մեղմիկ քո գիրկը կառնես և համբուրելով շուրթերս սառած

հաղթել եմ

Գիտե՞ս , հաղթել եմ , հաղթել եմ հողին՝ չեմ տրվել նրան, չեմ թողել անգամ քամին ինձ դիպչի, որ լուսնաբույրը վարսերիս միջից հանկարծ չկորչի: Հաղթել եմ վաղուց ես մահ կոչվածին, խեղդել եմ նրան իմ որբ ափերում, հաղթել եմ անգամ ես ժամանակին՝

Ա՜խ երանի թե` իմ ես-ի տեղը երբեք չիմանամ

Թե ժամանակին` Ես էլ իմ ես-ի տեղն իմանայի, Գինն իմանայի ես իմ տվածի Ու վերցրածի չափը հիշեի, Մեկ-մեկ չափեի Չափով չափերի: Թե ժամանակին` Իմ ներսի ցավին չդիմանայի, Հարցնողի սրտից արյուն քամեի, Նրան ցավերիս խաչին գամեի, Թևաթափեի, Թեթևանայի: Թե ժամանակին` Խոսք ու բառիս մեջ մեղք որոնեի,

աչքերիս հասցեն որտեղի՞ց գտար …

Ամեն առավոտ կավելացնեմ մրգախյուսը բլիթներին փխրուն և թեյ կլցնեմ բաժակների մեջ հեքիաթազարդ, ես քեզ կխնդրեմ` շուտ վերադառնալ, ես քեզ կգրկեմ դռան մոտ կանգնած ու կհարցնեմ` աչքերիս հասցեն որտեղի՞ց գտար … Դու կհամբուրես իմ տաք այտերը վարդագունված, մեղմ կշշնջաս, որ ուշանում ես աշխատանքիցդ ու կխոստանաս սառնաշաքարներ բերել ինձ համար, ես քեզ կսպասեմ դռան բռնակը իմ կրծքին [...]

Ասում են, թե մի աղջիկ

Ասում են, թե մի աղջիկ Ամեն-ամեն առավոտ Մազերն արձակ ու բոբիկ Շրջում էր դաշտ ու արոտ: Ու դեռ արև չծագած, Սրտում պահած վիշտ ու սուգ, Շրջում էր նա վշտացած Թափում էր ցող-արտասուք: Տխուր արցունք աչքերին, Հոգին ամպած, սրտում ցավ, Պատմում էր նա վարդերին՝ Սիրածն ինչպես հեռացավ: Պատմում էր նա ու լալիս, Շրջում էր նա դաշտերում, [...]

Հրկիզումիդ հետ, Նոթրը Տա՛մ Մեր վանքերուն բոցը տեսայ

Հրկիզումիդ հետ, Նոթրը Տա՛մ Մեր վանքերուն բոցը տեսայ Գմբէթներուն մեր հնամեայ Այրող կրակն ու վէրքը տեսայ….

ԿԻ’Ն…

Թա’փ տուր ծնկներիդ փոշին, Հրաբոսո’ր կին, Քո հրաբխի լավան միշտ է ժայթքելու Եվ այրելու է անցյալի ոտնահետքերը… Քո շաղ տված արնագույն վարդերի բույրից Դեռ արբելու են սիրո գերիները… Բայց դու մնալու ես անհաս ամենքին` Դառնալով հրե հարսը երկնքի:

Հարդագողի ճամփորդները

Հարդագողի ճամփորդներ ենք մենք երկու՝ Երկու ճամփորդ՝ պատառոտած շորերով։ Ու սիրել ենք տրտմությունը մեր հոգու՝ Անրջական կարոտներով ու սիրով։ Մենք սիրել ենք տրտմությունը մեր հոգու՝ Անրջական ինչ-որ կարոտ, ինչ-որ սեր։ Ու սիրում ենք առավոտից իրիկուն Ճամփա երթալ ― ու հավիտյան երազել։ Աչքերիս մեջ մենք պահել ենք երկնային Ճամփաների հեռուները դյութական ― Ու անցնում ենք ուղիներով [...]

Լռում են հանկարծ էջերը խոսուն

Լռում են հանկարծ էջերը խոսուն, Անցյալի հուշն է, ա՜խ, խոցում սիրտս, Ու հոգիս տանջող հարցեր են լցվում Ու մոլորվում է հոգնատանջ միտքս:

Ի՞նչ էին խոսում իրար ականջի արագիլները չվելուց առաջ

Դուք ինձ չե՞ք ասի, որբացած բներ, Ի՞նչ էին խոսում իրար ականջի Արագիլները չվելուց առաջ: -ՏԱՌԱՊՈՒՄ ԷԻՆ: Դուք ինձ չե՞ք ասի, աստղեր ու արև, Ի՞նչ էին խոսում իրար ականջի Արագիլները չվելու պահին: -ՏԱԳՆԱՊՈՒՄ ԷԻՆ:

Անունս ԿԻՆ է…

Երեխայի տերը դու ես, Ծննդաբերության ցավ տանողը՝ ես եմ, Ընտանեկան ազգանունը քոնն է, Տան ծառան՝ ես, Տան գրքույքը քո անունով է, Տնային աշխատանքը իմն է: Չորս ամուսնությունը քեզ համար է, Սիրո կարոտը՝ ինձ համար: Հազար հոգու հետ կենակցելը քեզ համար է Քավության դատավճիռը՝ ինձ համար: Ցանկությունների բավարարումը քեզ համար է,

Ինձանից հեռու, բայց նաև շատ մոտ

Սրտիս խորանում՝ տաքուկ մի բջջում, Նուրբ ծածկել եմ քեզ իմ սեր կորսված, Ծածկել եմ մեղմիկ սավանով ոգուս Արյան շիթերիս ծովում փոթորկված: Խփում է սիրտս, զարկվում պատեպատ, Փոթորկվում մահիդ լուրից անիծված, Սրտիս տաք բջիջն անգամ չի շարժվում, Որ չխարխլի խորանս հանկարծ:

Նիրվանա

Դու իմ նիրվանա՜, Վերերկրային դու իմ էությու՛ն՝ Անտանելի է օրենքն աշխարհի, եթե ըստ դրա՝ չեմ լինի քոնը, ու պետք է ապրեմ իբրև սովորական մի մահկանացու։ Ինձ բնավ պետք չեն գողգոթաներ ինքնամաքրման և ուղիներ հարդագողի, ես նախընտրում եմ ապրել որպես մի մեղսավոր, ու հավերժի առաջ ինձ զոհաբերել՝ քեզ հետ մի վայրկյան ապրելու համար:

ԴԱՐԻ ԴԵՄՔԸ

Այս դարը երբեք հանճար չի ծնի. Կծնի գաճաճ, հանճար կսպանի, Քանզի սա դար է սառը սպանդի, Կեղծ պերճանքներով դատարկ խոսքերի, Շքեղ փողկապով քայլող հոսքերի, Որ պորտֆելներով սուտ են ման ածում:

ՄԻԱՅՆԱԿ ԿԱՆԱՅՔ

Անխորհուրդ օրվա փեշերից կառչած` Լուռ քաշքշում են միայնակ կանայք, Խանձված հասկը ափի մեջ առած` Դեռ սպասում են գալիքին նրանք: Ու չեն դադարում անրջել թաքուն, Սիրել ու սիրվել և հրաժեշտ տալ, Հեգ բարձը թրջել մենակ ու անքուն, Արթնանալ հյուծված, դեղին ու տկար: Եվ հավատում են ճաքած հայելուն, Որ փոփոխում է արտացոլանքը, Տարիների հետ անցնում են սահուն [...]

Քո արցունքները

Ամենահորդառատ անձրեվը քո արցունքներ էին, Որ հեղեղել էին աշխարհը հիմնովին: Դանդաղ հոսող քո արցունքները, Իմ կայնքի վերջին կաթիլներն էին, Որ թափվում էին սրտիս վերքին: Աչքերիդ խորքի օվկիանը, որ ցամաքել էր, ամայացել,

ՈՉԻՆՉ ԻՄԸ ՉԷ…

Այստեղ ոչինչ իմը չէ. Ես կանգնած եմ գլխահակ. Չէ, երկնային թևեր չեն Ինձ բարուրել այսքան տաք: Մենությունն է գրկել ինձ Թևակոտոր հավքի պես, Խորթ են ամեն տենչ ու իղձ, Անուրջներս բոցակեզ: Անդրադարձն է երկնքի Հոգուս կապույտը հյուսել, Ես սովոր չեմ փշրանքի, Ինձ խելահեղ սեր տվեք: Այստեղ ոչինչ իմը չէ… Ոչ մարմինը բզկտված, Ոչ էլ անբիբ [...]

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net