ՄԵՆՈՒԹՅԱՆ ԽԱՎԱՐ

 

Մենության խավար զնդանից կրկին
Ես վերադարձա հզոր ու հպարտ,
Եվ ինձ ողջունեց աղմուկը զվարթ,
Ու նոր խնդությամբ այրեց իմ հոգին…

Անխոս տանջանքիս գիշերում անքուն
Իր հուրը վառեց պայծառ մի կարոտ —
Նոր սիրով լեցուն՝ դարձա ես ձեզ մոտ,
Եվ նոր երգեր են հնչում իմ հոգում։

Knara Ghazaryan – Konzertpianistin und Klavierlehrerin

Knara Ghazaryan - Konzertpianistin und Diplom-Musikpädagogin

Mein musikalischer Werdegang

Aufgewachsen in einer Musikerfamilie begann ich, das Klavierspielen in der Tradition der russischen Klavierschule mit sechs Jahren zu erlernen. Meine Schulzeit absolvierte ich an einer Spezial-Musikschule für Hochbegabte in Eriwan (Armenien), unterbrochen von einem dreijährigen Aufenthalt in Kuba mit meiner Familie. Nach der Teilnahme am Internationalen “Čiurlionis”- Klavierwettbewerb in Litauen 1991 begann ich das Studium der Musikpädagogik an der “Felix-Mendelssohn‐Bartholdy”- Musikhochschule in Leipzig und schloss dies 1998 mit der Bestnote ab. In dieser Zeit erhielt ich aufgrund meiner guten Leistungen ein Stipendium vom Deutschen Roten Kreuz. Das Aufbaustudium im Fach Konzertexamen in Leipzig schloss ich 2000 ebenfalls mit Auszeichnung ab und war während dieser Zeit DAAD-Stipendiatin.

Ruben Gazarian- Chefdirigent und Künstlerischer Leiter des Württembergischen Kammerorchesters Heilbronn

 

Ruben Gazarian war 16 Jahre – zwischen 2002 und 2018 – Chefdirigent und Künstlerischer Leiter des Württembergischen Kammerorchesters Heilbronn. Ein Amt, in welches er sowohl vom Orchester als auch von der Findungskommission einstimmig gewählt wurde. In dieser Zeit hat er, in den insgesamt über 860 Konzerten und 26 CD-Produktionen, das Standardrepertoire des Orchesters durch gelegentliche Ausweitung auf sinfonische Besetzung und die Wahl zahlreicher Werke aus der Romantik, der frühen Moderne und der Avantgarde bereichert. Für seine Verdienste während der langen Heilbronner Amtszeit wurde Gazarian im Juni 2018 mit der Goldenen Münze der Stadt ausgezeichnet.

Դեպի ու՞ր ենք գնում…

Երկնքում Տերն է քնած,
Երկրում մեղքն է անքուն,
Հավատն իր աղոթքը թողած,
Ուրիշին է անիծում թաքուն:

Վերևում սերն է ճախրում,
Ներքևում` մի դահիճ սպասում,
Ջրերը ելել են հունից,
Ցամաքում հողն է ճաքում:

ԽՈՀԵՐ ՆՈՐ ՏԱՐՈՒԱՆ ԱՌԹԻՒ. ԱՀԱՐՈՆ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ

Գրասեղանիս վրայ տեղաւորուած օրացոյցին թերթիկները պիտի սպառին քանի մը օրէն: Տարի մը եւս հալեցաւ արարչական ամենախորհրդաւոր առեղծուածը ըլլալու յաւակնող մեր հարազատ երկրագունդի կեանքէն: Տարի մը եւս կը թաւալի քաղաքական, տնտեսական, ընկերային, կենսոլորտային ու կլիմայական իրերամերժ վերիվայրումներով: Պատերազմն ու զինուորական յեղաշրջումները, գունաւոր յեղափոխութիւնները, բնութեան աղէտներն ու պատահարները անպակաս մնացին օրացոյցի էջերէն: Մարդկային քաղաքակրթութիւնը շարունակեց իր ճանապարհը: Արհեստագիտութիւնը շարունակեց սրընթաց վերելքը: Սակայն, որքան ալ կատարելագործուած եւ գերարդիականութեամբ յագեցած, արհեստագիտութեան նուաճումները անգամ մը եւս անզօր մնացին բնութեան քմայքներուն առջեւ: Բայց միւս կողմէ, ի՞նչու եւ որու՞ն համար վերոյիշեալ սլացքները, երբ Արարիչին տիպարով կերտուած մարդ արարածը կը շարունակէ թալանել, յափշտակել իր հարազատին ունեցուածքը, աչքը յարած կը մնայ անոր հասնող բարիքներուն…:

ՏԱՐԻՆ, ՈՐ ՀԵՏԸ ՏԱՐԱՎ ՀԱՅՈՒՆ ՎԵՐՋԻՆ ՊԱՏՐԱՆՔԸ. Նազարէթ Պէրպէրեան

Օրեր առաջ Դաշնակցություն կուսակցությունից հեռացված ՀՅԴ կենտրոնական պաշտոնաթերթ «Դրօշակ»-ի խմբագիր Նազարէթ Պէրպէրեանը, դեռ 2016 թ.-ի ավարտին, որպես տարվա ամփոփիչ վերլուծություն հրապարակել էր նրքևի գրությունը, որի պատճառով էլ արժանացել էր, ՀՅԴ օրվա ղեկավար Հրանդ Մարգարյանի մեկ տարով կուսակցությունից կախակայվելու պատժին:
31 դեկտեմբերի 2019թ.-ի դիմատետրի իր էջում Պէրպէրեանը այս մասին գրել է.  «Յօդուածիս համար ՀՅԴ Բիւրոն օրին մէկ տարիով զիս կախակայեց՝ առանց հարցաքննելու եւ ինքնապաշտպանութեան հնարաւորութիւն տալու։ Ես այդ ատեն ալ մերժեցի ընդունիլ Դաշնակցութեան գրաւոր թէ անգիր օրէնքներուն հետ ոչ մէկ կապ ունեցող այդ պատիժը, նոյնիսկ չբողոքեցի հակադաշնակցական այդ տնօրինումին դէմ…»:

ՇՆՈՐՀԱՎՈՐ ԱՄԱՆՈՐ ԵՒ Ս. ԾՆՈՒՆԴ

ՀՅԴ ՂԵԿԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ԽԱՉԱԿՐԱՑ ԱՐՇԱՎԱՆՔԸ ԿՈՒՍԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ՈՒՍԱՆՈՂԱԿԱՆ ՄԻՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՒ ԴԵՄ

Մոտ 60 ուսանող է հեռացվել կամ հեռացել ՀՅԴ Հայաստանյան կառույցից։ Այդ մասին տեղեկացնում են Հայաստանի «Նիկոլ Աղբալյան» ուսանողական միության (ՆԱՈւՄ), արդեն նախկին անդամների հրապարակած հայտարարությունները:

Իրենց կուսակիցներին ներքին կարգով հղած նամակով (որ անհայտ անձանց կողմից հրապարակվեց եւ ուսանողներին կուսակցությունից հեռացնելու համար պատրվակ հանդիսացավ) այս երիտասարդները բացատրել են թե ինչու եւ ինչ հանգամանքների տակ ՆԱՈւՄ-ը մերժել է ՀՀ ՀՅԴ Գերագույն մարմնի թելադրանքները ընդունելու։

Հրաշք նկարից ծնված տողեր…

 

Երբ կորոշես ինձանից գնալ`նկարիր դու ինձ,
Մի վերջին անգամ ուզում եմ դաջվել հոգուդ աչքերին,
Կտավդ ներկի՛ր ալ կարմիր գույնով ու կոչի՛ր <<թախիծ>>
Ու հիշի՛ր, որ դու միշտ մնալու ես աչքերիս գերին։

Սմբատը իրանական արվեստում ջրաներկի հինգ հայտնի վարպետներից մեկն էր

Սմբատ Տեր-Կյուրեղյան (*1913 – +1999)

Սմբատ Տեր Կյուրեղյանը ծնվել է 1913 թվականին Սպահանից ոչ հեռու գտնվող Նոր Ջուղա քաղաքում։ Նկարչության հանդեպ նրա սերն ի հայտ է եկել դեռ մանկուց։ Գեղանկարչության մեջ վարպետացել է հիմնականում ինքնակրթությամբ։ Կյանքի մեծ մասն ապրել և ստեղծագործել է Իրանում, 1980 թվականին գաղթել է ԱՄՆ, բնակություն հաստատել Լոս Անջելեսում, որտեղ շարունակել է ստեղծագործել՝ բացելով ցուցասրահ և սեփական աշխատանքներով ամերիկացիներին ներկայացնելով իրանահայ առօրյան։ Առաջին անգամ Հայաստան է եկել 1991 թվականին և սիրահարվել հայրենի երկրի բնաշխարհին։ Այդ տպավորությունները նա ներկայացրել է հայրենի բնաշխարհին, եկեղեցիներին նվիրված շարքում։ Իր գեղանկարների մեծ մասը պատկերում են հայկական կենցաղն ու ազգային ավանդույթները։

Քո անապատում

Քո անապատում
ես մոլորվեցի
և տապից քրտնած՝
մարմինս տկար,
հազիվ քարշ տալով
հասա օվկիանիդ,
լու՜ռ արտասվեցի
դիակիս առջև

Քո աչքերում մի լույս տեսա

 

Քո աչքերում մի լույս տեսա,
Արև տեսա քո աչքերում։
Անվերջ թախիծ ու տառապանք,
Կարոտ տեսա քո աչքերում:

Քո աչքերում ժպիտ տեսա,
Լուսե երազ ու լուռ սփոփանք,
Խուլ, մշուշոտ հեռուներում
Մի ափսոսանք խոր ու անհուն:

Քաղաքական իդեոլոգիաները և ազգային ինքնիշխանությունը

Հեղինակ՝ Հրանտ Տեր-Աբրահամյան

Հատված Ա. Քաղաքական իդեոլոգիաները որպես աշխարհիկ կրոններ և աշխարհակալության գործիքներ

Ա րդյո՞ք քաղաքականությունը պետք է ուղղորդվի մի որևէ իդեոլոգիայով: Լռելյայն ընդունված է համարել, որ այո՝ ճիշտ քաղաքականությունը նա է, որը հետևում է այս կամ այն իդեոլոգիային, իսկ ճիշտ քաղաքական պայքարն այն է, որը ծավալվում է իդեոլոգիական մրցակցության շուրջ: Եվ հակառակը՝ երբ քաղաքական ուժը չի առաջնորդվում որևէ իդեոլոգիայով, իսկ քաղաքական պայքարը չի կառուցվում իդեոլոգիականի շուրջ դա որակվում է որպես պատեհապաշտություն կամ նույնիսկ, մոդայիկ բառով ասած՝ «պոպուլիզմ»:

Հայկական քաղաքականությունն արդեն մոտ 150 տարի է փորձում է հետևել իդեոլոգիական քաղաքականության կաղապարին, բայց մեծ հաշվով բացի դատարկ ձևականությունից ոչինչ չի ստացվում, ոչ միայն այսօր, այլև չի ստացվել երեկ և առաջին օրը: Համարձակվենք պնդել, որ ոչինչ չի ստացվի նաև վաղը, եթե նախապես չճշտվեն որոշ կարևոր խնդիրներ և չվերաձևակերպվի բուն նպատակը:

Բռնության, սպառնալիքների եւ պարտիզանական գործողությունների ծրագրերը նոր Հայաստանում տեղ չունեն եւ դատապարտելի են

Ինչպես արդեն բոլորի համար պարզ դարձավ դաշնակցության այսպես կոչված երիտասարդական թեւի արշավը նոր Հայաստանի իշխանությունների դեմ ունեցավ անփառունակ վախճան:

Այս ընթացքում ջրի երես դուրս եկավ  նոր իշխանությունների դեմ Դաշնակցության վարած քաղաքականության բուն նպատակը եւ դրդապատճառները: ՀՅԴ երիտասարդների նստացույցերը եւ դրանց հետեւած գործողությունները  իրականում ոչ մի աղերս չունեն հայոց լեզվի եւ պատմության դասերի վերաբերյալ բուհերում կատարվելիք բարեփոխումների հետ, այլ ազգային լոզունգների ներքո ՀՅԴ–ի կոպիտ եւ անհեռանկար քայլերը եւ ԿԳՄՍ նախարար Արայիկ Հարությունյանի հրաժարականի պահանջը փոքրիկ շղթան էր այն հակապետական, արկածախնդրական ծրագրերի, որի առանցքը կազմում էր Հրանտ Մարգարյանի հորդորներով ՀՅԴ Բյուրոյի եւ գերագույն մարմնի կողմից ծրագրված պարտիզանական գործողությունները:

ՄԻՆՉԵՒ Ե՞ՐԲ ԱՅՍ ԿԱՐԳԱՊԱՀ ԼՌՈՒԹԻՒՆԸ. ԱՀԱՐՈՆ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ – ՊԱՅՔԱՐ 152

Մեր հայրենիքին սահմանակից թշնամի երկու պետութիւնները՝ Թուրքիա եւ Ատրպէյճան առիթ չեն կորսնցներ տակաւ սաստկացնելու Հայաստանի դէմ քաղաքատնտեսական շրջափակումը: Գաղտնիք մը չէ, որ Հայաստանը մեկուսացնելու Կովկասի պետութիւններուն քաղաքականութիւնը մաս կը կազմէ անոնց երկարաժամկէտ ռազմավարական ծրագիրներուն: Առ այսօր, Հայաստան հեռու կը պահուի տարածաշրջանային միջպետական գործառքներէն, որպէսզի անզօր դառնայ հակազդելու հարաւային Կովկաս-Արեւմուտք փոխյարաբերութիւններուն, ինչպէս նաեւ՝ Պաքու-Թիֆլիս- Անգարա երկաթուղագիծէն բխելիք զինակցութեան:

Մեզանից հետո…

Մեզանից հետո հազարներ կգան,
կգան ու կանցնեն ժամանակի հետ,
Մեզանից հետո հազար աղոթքներ
կասվեն,կհալվեն մոմի շթի հետ։

7 ԴԵԿՏԵՄԲԵՐ 1988 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ԱՀԱՒՈՐ ԵՐԿՐԱՇԱԺԻ ԶՈՀԵՐՈՒ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ

 

7 Դեկտեմբեր թուականը ,մեր նորագոյն պատմութեան ամենամեծ բնական աղէտի, Սպիտակի աւերիչ երկրաշարժի տարելիցն է եւ Հայ ազգի համար կը մնայ սուգի օր:
7 Դեկտեմբեր 1988 թուականի Հայաստանի ահաւոր երկրաշարժի լուրը ինծի հասած էր նոյն օրը Եւրոպական ցերեկուն ժամերուն ,Գերմանիոյ Լրատուական ընկերութիւններու հաղորդումներու միջոցով , երբ ես , որպէս բժիշկ պաշտօնավարած հիւանդանոցի վիրահատութեան սրահի մէջ ,հիւանդով մը զբաղած էի: Յանկարծակի օրէն ,խորհ յուզիչ ու սարսափազդու պահ մը ապրեցայ :

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and Free WP Themes
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net