Այո նա` նույն ինքը հաջողությունն այդ ձեռնածու…

Այո նա` նույն ինքը հաջողությունն այդ ձեռնածու,
Որ գլխարկից աստղիկներ է կորզում,
Ու խափում ընծաներով և տեսիլներով իր շինծու`
Ինչքան շուտ ենք քմայքներին նրա հավատում։
Իսկ ես` ահա սուրճը (որը քիչ ֊քիչ պաղում է )
Դրել եմ իմ թափթփված սեղանին, ուր գրքերը
Բնավ չեն վճռում ճակատագրեր, այլ թանաքե
Պատերազմներ ու սիրավեպեր են թվագրում…
Խառնաշփոթ է իմ սեղանին ու շուրջս,
Ու տանը, քաղաքում իմ , փողոցում,
Բայց դա…Դա այնքան մեզ չի ցավեցնում,
Որքան նույն քաոսը մեր այդքան փակ ներսում …
Ախ նույնը ինքը` հաջողությունն այդ սևասքեմ,
Կռնատ ու կույր շրջմոլիկն այդ անտուն`
Որքա՜ն շուտ է մոռանում իմ հասցեն,
Դեռ չըմպած , լուծվում իմ գավաթում..
Ախ որքան երկար ցավեցի.
Մոռանալ, գեթ մի պահ մոռանալ,
Մի պահ աշխարհում սուրճի հետ
Միայնակ ու խաղաղ ձևանալ….

Տա Թև

 

бутони към социални мрежи

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net