Արի, առավոտյան ցողի նման, եթե անգամ կդադարեմ մի օր կանչել

Արի,
անձրևի հետ,
կաթիլի հետ,
առավոտյան։
Արի,
երբ կպոկվի
ծառի ճյուղից
նրա վերջին
հույսը կյանքի։

Տխրաթաթավ մի լռություն…ու մթություն…

Այսօր իմ պաշտելի թատրոնի միջազգային օրն է: Խոնարհումս մեր բեմի մեծագույն վարպետներին և, իհարկե, նրանց գործը շարունակողներին: Թատրոնը ուրիշ, շատ ուրիշ աշխարհ է ինձ համար` անկրկնելի, եզակի: Այն հոգեվիճակում, որին ինձ հասցնում է ստացված ներկայացումը, չեմ հայտնվում ուրիշ ոչ մի տեղ: Ես սիրում եմ քեզ, թատրոն: Եվ այս գործը գրել եմ տարիներ առաջ, հենց թատրոնի պատերի ներսում: Զգացել ու ապրել եմ յուրաքանչյուր տողը…

Այ էսքան մշակութապաշտ բարի լույս քեզ, աշխարհ…

ՆԱՐԻՆԵ ԱՎԱԳՅԱՆ

ԹԱՏՐՈՆ

Տխրաթաթավ մի լռություն…ու մթություն…
Ճշմարտության վարագույրը բարձրանում է դանդաղ վերև,
Եվ դառնում ես վկան հանկարծ խոր պատմության ինչ-որ կյանքի:
Խոյանում են աչքիդ առաջ կերպարները մեկ-մեկ, հանդարտ՝
Թագավորներ, սիրեկաններ և հերոսներ՝ քաջ ու անպարտ:

Իմ ետևից փակվեց դուռը։ Այդ ձայնն ինձ համար մի կյանքի ավարտ էր…

Նյու Յորքից մի տաքսու վարորդ պատմում է.
մի անգամ ինձ պատվիրեցին, որպեսզի ես մեկին մի հասցեից տեղափոխեմ մյուսը։ Երբ արդեն տեղում էի, բարձր ազդանշան տվեցի։ Մի քանի րոպե սպասելուց հետո նորից ազդանշան տվեցի։ Քանի որ դա իմ գիշերային հերթափոխի վերջին պատվերն էր, ուզեցի շուտ տուն գնալ։ Ինձ համար այդ մի քանի րոպե սպասելն արդեն երկար էր։ Բայց հետո, այնուամենայնիվ, հարմար կանգնեցրի մեքենան, մոտեցա տանն ու թակեցի դուռը։

_Միայն մեկ րոպե,_ ներսից լսվեց մի կոտրված ու ծեր ձայն։ Ավելի ուշ բացվեց դուռն ու իմ առջև կանգնեց մի փոքրամարմին 90-ամյա կին։ Նրա զգեստից ու գլխարկից տպավորություն էր, թե ես 40-ականների մի ինչ-որ ֆիլմում եմ։ Դռան կողքին ներսից ճամպրուկն էր։
Բնակարանը դատարկ էր, կարծես այնտեղ երկար տարիներ ոչ ոք չէր ապրել։ Ամբողջ կահույքը ծածկված էր սավաններով։ Պատերին ժամացույցներ չկային, պահարանները դատարկ էին։ Խոհանոցում նույնիսկ սպասք չկար։ Միայն անկյունում նկարներով ու ապակիներով մի արկղ էր։

Հին եւ նոր քաղաքակրթությունների ոլորապտույտներում…

Քաղաքակրթության մասին գոյություն ունի տարբեր կարծիքներ.

ա) քաղաքակրթությունը բաղկացած է հոգևոր եւ նյութական անբաժանելի մասերից: Պատմության ընթացքում այն կառուցված է մարդկության տքնաջան աշխատանքի նյութական եւ հոգևոր հիմքի վրա:

բ) քաղաքակրթության ոգին մշակույթն է, առանց որի չէր լինի ո՛չ մի գլուխգործոց, վեր չէին խոյանա եգիպտական բուրգերը, չէին կառուցվի չինական մեծ պատը, հայոց Զվարթնոցն ու աշխարհի հին ու «նոր» հրաշալիքները:

գ) քաղաքակրթությունը նման է կենդանի էակի, որի մարմնական առողջությունը  նրա հոգեկան վիճակից է կախված, իսկ հոգեկանը խանգարվում է, եթե նրա մարմինը առողջ չէ:

Բայց ի՞նչ է այդ քաղաքակրթությունը, ո՞վ է քաղաքակրթության  «ճարտարապետը», եւ ի՞նչ գնով ու ի՞նչ նպատակով է կառուցվել այն: Ի՞նչ ծանրություն է ունեցել մարդկության ուսերին, մարդը ինչպե՞ս է այդ բեռը մինչ օրս կրել, եւ քանի՞ միլիոն մարդկանց դիակի վրա է կառուցվել այդ «քաղաքակրթությունը»:

«Տիկին Մանիկ կարո՞ղ եմ Ձեզ գրկել»

Այսօր թերթում էի հին ալբոմս, թերթելու ընթացքում հասկացա,որ այ մարդ առանց էս ֆոտոշոփերի ու ֆիլտրների էլ ժամանակ կար գեղեցիկ էի, չնայած հիմա էլ եմ գեղեցիկ, մորս ականջից հեռու, հիմա,որ լսեր մի լավ կնախատեր, չի սիրում, երբ ինքնագովազդով եմ զբաղվում, ասում է լավը երբեք չի գովազդվում, առանց գովազդի էլ պարզ երևում է: Հա ինչ էի ասում, էլի շեղվեցի, ինչքան հիշողություններ արթնացրեց հին ու անգույն էդ լուսանկարները, որտեղ ոչ գույն կար, ոչ էլ հատուկ դիրքեր գեղեցիկ դուրս գալու համար, բոլորս բոլոր էինք, բայց իրարից տարբեր, թե չէ հիմա բոլորը կարծես նույն մորից ու հորից լինեն, գեներով էլ սիլիկոնների ցեղից:

30 տարի առաջ մի փոքր հայ աղջնակ սարսափած թաքնվում էր իր տատիկի բնակարանում. կոնգրեսական

30 տարի առաջ մի փոքր հայ աղջնակ սարսափած թաքնվում էր իր տատիկի բնակարանում, երբ Բաքվի փողոցներով շրջում էին հրոսակախմբերը: Այդ աղջնակի հայրը, դանակը ձեռքին, կանգնել էր դռան առջև՝ պատրաստվելով պաշտպանել իր ընտանիքը: Այսօր Աննան այլևս սարսափած չէ, նա չի թաքնվում այլ՝ բարձրաձայնում է հայերի հետ տեղի ունեցածի մասին: Այսպես կոնգրեսական Ռաջա Քրիշնամուրթին ներկայացրեց Միացյալ Նահանգների Կոնգրեսում անցած, Բաքվում հայերի ջարդերի 30-րդ տարելիցի հիշատակի երեկոյի խոսնակ, քաղաքական և հասարակական գործիչ Աննա Աստվածատուրյան Թրքոթին:

ցրտահարվում եմ

ցրտահարվում եմ
չծռվող ճյուղի նման`
կանգնած…
տերև է կաթում թևերից
իմ պաղ,
հողը գրկում է համբույրը
նրա…

«Կարոտ»

Այսօր կրկին գնացել էի մեր տան մոտ, այն տան, որտեղ մանկությունս մնաց։Կանգնեցի հեռվում և քաղցած աչքերով նայեցի մանկությանս աչքերին։ Շատ բան չէր փոխվել, պա՜պ, մեր տունն էր, իր հին պատուհաններով, որտեղից դեռ մամայի թխած խմորեղենների հոտն էր գալիս: Փորձեցի մտովի ներս մտնել, գնալ պատուհանից այն կողմ, մտովի պապ,պատկերացնում ես,իմ, քո, մեր տան պատուհանները ինձ համար փակ էին, ես ստիպված էի միայն պատկերացնել, թե ինչ է պատուհանից այն կողմ հիմա:

Գնացի. գիտես,ամեն բան նույնն էր,անգամ դեռ ներկածդ պատերի հոտն էր գալիս, ես այն շնչեցի թթվածնի պես և ներկիդ բույրին կարոտ թոքերս կրկին հագեցան։ 

Իմ շուրթերին դեռ համբույրիդ համն եմ զգում

Իմ շուրթերին դեռ համբույրիդ համն եմ զգում,
Ու շոյանքդ, ու տաք շունչդ ականջիս տակ,
Իմ մատներից դեռ քո սիրո բույրն եմ առնում,
Եվ այդ բույրին խառնում իմ սերը անապակ:

Քո ձեռքերը դեռ շոյում են իմ մարմինը
Ու ես դանդաղ նվաղում եմ քո գրկի մեջ,
Քո աչքերը նկատում են իմ անկումը,
Բայց շարունակ ինձ պահում են կրակի մեջ:

Պաքու սեփական ժողովուրդին դէմ դաւաճանութիւնը հայերու վրէժխնդրութիւն կը ներկայացնէ…. լռե՞նք տակաւին

ՍՈՒՄԿԱՅԻԹ, ԽՈՃԱԼՈՒ….ԼՌԵ՞ՆՔ ՏԱԿԱՒԻՆ
ԱՀԱՐՈՆ ՇԽՐՏԸՄԵԱՆ- ՊԱՅՔԱՐ 165

Փետրուար ամսուան վերջին օրերուն զուգադիպող երկու թուականներ կը ցնցեն հայ ժողովուրդին ժամանակակից պատմութիւնը:
Առաջինը անկասկած Սումկայիթի ցեղասպանութեան տարելիցը՝ 27 փետրուար 1988, որուն հայոց պետականութիւնը եւ հայ քաղաքական միտքը տակաւին կը մերժեն տալ միատեսակ գնահատական, երկրորդը՝ Խոճալուի կոտորածը՝ 25-26 փետրուար 1992: Զոյգ թուականները անկիւնադարձային հետեւանք ունեցան Լեռնային Ղարաբաղի ժողովուրդին ինքնորոշման եւ անկախութեան ճանապարհին վրայ:

Թուրքիայի նախագահը հրամայում է փոքրամասնությունների ղեկավարներին քարոզչական նամակ ստորագրել

Հարութ Սասունյան «Կալիֆորնիա Կուրիեր» թերթի հրատարակիչ և խմբագիր www.TheCaliforniaCourier.com

Թուրքական կառավարության կողմից վաղուց կիրառվող գործելակերպ է՝ ճնշում գործադրել Թուրքիայում փոքրամասնությունների կրոնական խմբերի առաջնորդների վրա՝ հանդես գալու հրապարակային հայտարարություններով՝ ի պաշտպանություն թուրքական քաղաքականության և ռազմական գործողությունների կամ դատապարտելու տարբեր օտարերկրյա պետությունների կողմից ընդունված Հայոց ցեղասպանության բանաձևերը։

Հանրաքվե Հունաստանում

Ընդառաջելով ՀՀ Ազգային ժողովի որոշումին, նախագահ Արմեն Սարգսյանի հրամանագրին և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի Սփյուռքահայությանն ուղղված կոչին, զորակցելու ապրիլի 5-ին Հայաստանում կայանալիք մեր ժողովրդի Սահմանադրության փոփոխությունների հանրաքվեի կամարտահայտությանը,

Եվ ընդառաջելով Հունաստանում բնակվող մեր բազմաթիվ հայրենակիցների առաջարկություններին, առ այն, որ մեծ թվով հայրենակիցներ հակառակ երկիր մեկնելու իրենց ցանկությանը, հասկանալի պատճառներով հնարավորություն չեն ունենալու մասնակցել կազմակերպվող հանրաքվեին,

Եթե կա Մովսես Խորենացու Հայաստանը՝ ապացուցի՛ր. Բորիս Պիոտրովսկի

Սուրեն Այվազյան` արտասովոր գիտնականը և անխոնջ գործիչը

Աստվածատուր շնորհքներով այս մարդը կարծես թե ուզում էր վեր հանել տիեզերքի բոլոր գաղտնիքները: Նա աշխարհ էր եկել բազում մեծարժեք հայտնագործություններ անելու…

Նա այն հազվագյուտ գիտնականներից էր, ում գործունեության և հետաքրքրությունների ոլորտը միանգամից անհնար է թվել և առավել ևս՝ ներկայացնել, քանզի բազմաբնույթ են և այնքան խորը, որ հասնում են հարազատ ժողովրդի ակունքներին և ձգվում դեպի մարդկության պատմության խորքերը:

«ԻԳՈՐԾ»

 

Ծրագիր, որը հնարավորություն կտա սփյուռքի մասնագետներին աշխատել Հայաստանի կառավարությունում

ՀՀ սփյուռքի գործերի գլխավոր հանձնակատարի գրասենյակը մեկնարկում է «իԳործ» բացառիկ ծրագիրը և սփյուռքահայ մասնագետներին հրավիրում աշխատելու Հայաստանի պետական մարմիններում:

Ըստ պետական օղակների կողմից ներկայացված մասնագիտական կարիքների՝ ծրագրի շրջանակներում սփյուռքահայ մասնագետները գործունեություն կծավալեն պետական համակարգում և հնարավորություն կունենան ներդնել սեփական փորձն ու գիտելիքները համապատասխան ոլորտների բարելավման և զարգացման, քաղաքականությունների ու ծրագրերի մշակման գործում:

Մարտի 5-ին Աշուղ Ջիվանու հիշատակի օրն է

Հայ աշուղական երգարվեստի ազգային դպրոցի ներկայացուցիչ, ժողովրդական երգիչ։
Ունեցել է բազմաթիվ շրջագայություններ իր խմբով, հանդես գալով ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ Վրաստանի և Ռուսաստանի քաղաքներում։
Ենթարկվել է հետապնդումների, երբեմն արգելվել են նրա ելույթները, բռնագրավել են նվագարանը։

Թե իմ լինելով՝ կծաղկի գարնան Գոնե մեկ ծաղիկ

Թե իմ լինելով՝ կծաղկի գարնան
Գոնե մեկ ծաղիկ,
Եվ չլինելուց՝ կպոկվի աշնան
Գունատ մի տերև,
Ապա կմեռնեմ խաղաղված հոգով,
Կարծելով կյանքում՝
Եղել է մի շունչ երջանիկ ինձնով,
Նաև առանց ինձ՝
Մի շունչ պակասել խաղաղված հոգով,
Ինձ պես անխռով աշխարհ է եկել,
Գարունից աշուն ապրել ու անցել…

«Կապույտ Աղջիկ»

Ծանր հյուսքերդ բեռից արձակիր

Ծանր հյուսքերդ բեռից արձակիր,
կարիր ուսերիդ կարոտ քնքշության,
շուրթերդ ներկիր թունդ գինով կարմիր,
թող այդ ճամփեքը որբ կիսատության:

Թքիր ճակատին էս մրոտ կյանքի,
դարձիր գիշերվան կին ու բախտակից
և մի հավատա երկնի կապույտին,
ըմպիր ճախրանքի ոսկե գավաթից:

Քանդիր ճերմակը մարմնիդ կարկատած,
սատանայի հետ անկողին կիսիր
և բախտի հերն էլ էնտեղ անիծած
արբունքի բույրով մարմինդ օծիր:

 

Անի Հերունի Սաջյան

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and Free WP Themes
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net