Ձեր խոսքի հետ համաձայնեմ, Թե իմաստը մի բան ասի։

Անվերնագիր ու անհասցե,
Թող տողերս թռչեն գնան,
Դեռ կծնվեն բազում հարցեր`
Մինչև հոգին իմ հասկանան։

Թող խոսքերս տեղ չհասնեն,
Ում թվում են պարզ կամ խրթին,
Տարիները թող գան, անցնեն,
Ես կսպասեմ խոսքիս հերթին։

Լու՜ռ, անաղմուկ բարձրաձայնեմ,
Ով ցանկանա,նա ինձ լսի,
Ձեր խոսքի հետ համաձայնեմ,
Թե իմաստը մի բան ասի։

Անվերնագիր,թեկուզ անտիպ,
Խոսքս մնա սրտերի մեջ,
Բայց չլինի անհամ, տտիպ
Սպասված լինի միտքս անվերջ։

17.11.2017

Աննա Հովհաննիսյան

 

 

бутони за споделяне

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net