Այս դարը երբեք հանճար չի ծնի.
Կծնի գաճաճ, հանճար կսպանի,
Քանզի սա դար է սառը սպանդի,
Կեղծ պերճանքներով դատարկ խոսքերի,
Շքեղ փողկապով քայլող հոսքերի,
Որ պորտֆելներով սուտ են ման ածում:
Դարի հանճար են հռչակում նրանց,
Ովքեր որդի պես լցվել ամենուր`
Պղծում են դարի արյունը մաքուր:
Խաբում են անվերջ ու շողոքորթում,
Նրանց բութ լեզվից կեղծիք է հորդում,
Ժայթքում է կրակ, այրում նոր ծիլեր,
Այսպես խեղդվում են սերունդները մեր,
Այսպես խեղվում է մեր միտքը վսեմ,
Այսպես մեռնում են հանճարները մեր,
Եվ իրենց տեղը թողնում գաճաճին,
Որ մի պիղծ ձեռքով հանճար հռչակվեց
Ու դարի մաքուր հոգին աղարտեց…

Հայուհի Սուսաննա Ղազարյան

share button

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.