Լռում են հանկարծ էջերը խոսուն,

Անցյալի հուշն է, ա՜խ, խոցում սիրտս,

Ու հոգիս տանջող հարցեր են լցվում

Ու մոլորվում է հոգնատանջ միտքս:

Դու մի պահ նայիր իմ աչքերի մեջ

Ու լռիր անվերջ, մի՛ ասա ոչինչ,

Ու թող ցավատանջ իմ հոգու մեջ խեղճ,

Քո կեղծիք սերը մոռացվի, անխիղճ:

 

Ելենա Հայրապետյան


бутони за споделяне

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.