ԿԻ’Ն…

Թա’փ տուր ծնկներիդ փոշին,
Հրաբոսո’ր կին,
Քո հրաբխի լավան միշտ է ժայթքելու
Եվ այրելու է անցյալի ոտնահետքերը…
Քո շաղ տված արնագույն վարդերի բույրից
Դեռ արբելու են սիրո գերիները…
Բայց դու մնալու ես անհաս ամենքին`
Դառնալով հրե հարսը երկնքի:
Երկնային սիրուց նոր արևներ են ծնվելու`
Լուսավորելով արդարների օրերը մթին:
Եվ հաղթանակի պսակը միշտ է փայլելու
Քո անպարտ գլխին, քանզի ծնվեցիր`
Մենամարտելու կյանքի հետ
Եվ հաղթելու կյանքին…
Վառի’ր բոլոր ջահերը, հրե’ կին,
Թող հաղթանակի բոցը համբուրի
Երկնքի շիկնած այտը,
Սրբի’ր, արցունքներդ, հաղթանակա’ծ կին,
Երկինքը հոգնել է անձրևելուց…
Թող ժպիտդ նետի պես սուրա
Եվ զարկվի արևի կրծքին,
Որ փայլեք միասին, արևե’ կին…
Շողա’, թոթափի’ր մենության ցավը,
Դու դեռ երկար ես լուսարձակելու…

Հայուհի Սուսաննա Ղազարյան

 

бутон за сайт

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net