ցրտահարվում եմ

ցրտահարվում եմ
չծռվող ճյուղի նման`
կանգնած…
տերև է կաթում թևերից
իմ պաղ,
հողը գրկում է համբույրը
նրա…
ցայգաթիթեռի թռիչքն է
լսվում,
հանգրվանում է
դալուկ մատներիս`
մի վերջին անգամ…
ցրտահարումը թեյի գդալով
սառույց է լցնում
տակառը խղճիս…
այնտեղ, շատ հեռվում,
գիշերաշրջիկ
կապույտ մի խարույկ
ծուխ է արձակում…
ցրտահարվում եմ
իմ բառերի մեջ,
ապա հորինում
անկողին մի տաք,
պատսպարվում եմ
բարուրանքի մեջ…
քեզ հորինել եմ
բա(յ)ց հավատում եմ`
ցրտահարվելով…

Ն. Ավագյան

 

Բանաստեղծությունը՝ ՆԱՐԻՆԵ ԱՎԱԳՅԱՆԻ

Կարդում է ԳՈՀԱՐ ԱՎԱԳՅԱՆԸ

https://www.facebook.com/100008278625773/videos/2629377667348162/

 

 

 

 

 

 

 

 

 

сподели ме

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net