Ոչինչ չանել, նշանակում է պարտվել

Վերջին ժամանակներս ավելի լսեի, այո տագնապալի են դարձել Հայաստանի և սփյուռքի՝ հեղափոխությանը սատարող՝ քաղաքական գործիչների, վերլուծաբաների  կոչերը՝ ուղղված անձամբ վարչապետին՝ Պարոն Նիկոլ Փաշինյանին, վերջապես համարձակ քայլեր անել, անցյալում իշխանական աթոռ զբաղեցրած այն անձանց դեմ, ովքեր իրենց պաշտոնը չարաշահել են, բազմապիսի հանցագործություններ կատարելով, դիզել են անհաշիվ հարստություն։

Սակայն առայժմ այդ կոչերը մնում են անպատասխան։

Արդյունքը՝ այդ ուժերը համախմբվելով, իրենց հին լծակները գործի դնելով և նախկինի պես ապօրինի հրահանգներ տալով իրենց իսկ ստեղծած և ինչպես երևում է՝ անձեռնմխելի դատաիրավական համակարգին, փորձում են հեղափոխության հունը շեղել, այն խեղաթյուրել, խուճապահարել զանգվածներին, պատեհ առիթի հակահարվածի անցնելու համար։ Չէ՞, որ նույն ընթացքն են ունեցել բոլոր հեղափոխությունները։

Որքան էլ զարմանալի է, վերոհիշյալ կոչերը,  չլսելու են տալիս, ներկայիս զարմանալիորեն՝ կրավորական, անտարբեր, թող  թույլ տրվի ասել՝ կաշկանդված, անդամալույծ դարձած իշխանությունները։ Որի հետևանքով, գնալով ճեղքված է առաջանում նրանց և ոչ միայն հայաստանաբնակ, այլ նաև արտերկրում բնակվող հայության համախմբված շարքերում և լռելյան հիասթափությունն է սողոսկում այնտեղ։ Որը ցավալի է։

Մյուս կողմից մենք  օրեցօր համոզվում ենք, այո գիտակցում, որ չպետք է այդքան շուտ ոգևորվեինք հարգարժան Վարչապետի հայրենադարձության և  ներդրումներ անելու կոչերից։ Վերջին երկու տարվա փորձը ցույց է տալիս, որ ներկայիս դատաիրավական համակարգով անհնար է այդ ծրագրերը իրագործելու համար նպաստավոր նախադրյալներ ստեղծել և նախկինի նման դրանք մնալու են միայն կոչեր։

Ահա, թե՝ ինչո՞ւ։

Զարթոնք օրաթերթի սեպ. ինի համարում Քրիստինա Աղալարյանը Երևանից հաղորդում է, լիբանանաբնակ եղբայրներ՝ Արա և Մհեր Տագեսյանների ոդիսականի մասին։ Նրանք Հայաստան են գնում, ներդրում անելու նպատակով և իրենց ծրագրերը գործադրելու համար, փնտրում ու Ֆրիկ գյուղին հարակից գտնում են համապատասխան հողատարածքներ, պտղատու այգիներ կառուցելու համար։ Պարզվում է, որ այդ հողերի սեփականատերը՝ տխրահռչակ՝ Մանվել Գրիգորյանն է։ Համապատասխան պետական մարմինները ստուգելով փաստաթղթերը, եղբայրներին վստահեցնում են, որ ոչ մի արգելք չկա և փաստաթղթերը օրինական են։ Եղբայրները գնում են իրենց ընտրած հողամասը։ Հետո պարզվում է, որ Ֆրիկ գյուղի եզդի համայնքը հավակնում է, որ Մանվել Գրիգորյանը ապօրինի և պարտադրված աճուրդի միջոցով, փաստորեն բռնազավթել է իրենց համայնքին պատկանող այդ հողատարածքները, ինչը որ մեծ հավանականությամբ համապատասխանում է ճշմարտությանը։

Բոլորովին անհասկանալի է, վհատեցնող, որ այսօր հեղափոխական Հայաստանում Տագեսյան եղբայրները և Ֆրիկ գյուղի եզդի  համայնքը, անսպասելիորեն և ոչ իրենց մեղքով  դարձել են հակառակորդներ։ Կասկածից վեր է, որ կողմերը հին հանցավոր իրավակարգի հերթական զոհերն են, ոչ առաջինը և ոչ էլ վերջինը, և ներկայիս կառավարության անհասկանալի անվճռական պահվածքի։

Որքանով, որ մենք, աշխարհասփյուռ հայությունը, նախկինի նման հավատով ենք

լցված դեպի նոր իշխանությունները, սակայն հասկանալ չենք կարող, չենք էլ ուզում, որ Քոչարյանների, Սարգսյանների Մանվելյանների և նման ընտանիքների ապօրինի և հանցավոր մեթոդներով դիզված ունեցվածքները անձեռնմխելի են, իրենք ազատության մեջ և նախկինի պես վայելում են իրենց հանցավոր արարքների պտուղները, իսկ նրանց հերթական անմեղ զոհերը, պետք է տեսնեն, թե իրենք ինչպես են այդ նրանց՝ ստեղծած և արդեն իսկ նեխած դատաիրավական համակարգում իրենց իրավունքը և շահերը պաշտպանելու։

Այս դեպքում ակնառու է, որ պետական համապատասխան մարմինները անթույլատրելի սխալներ և բացթողումներ են կատարել և նրանք էլ պետք է ուղղեն իրենց սխալները։ Հենց միայն այն իրողությունը, որ այդ տարածքները գրանցված են եղել հանցագործ՝ Մանվել Գրիգորյանի անունով, կարևոր նախադրյալ էր, որ նրանք, զգոն լինեին և խոշորացույցի տակ առնեին գրանցված փաստաթղթերը։ Մտահոգիչ է, որ այսօրինակ հաղորդումները եզակի չեն…

Դաշնային Գերմանիայի փորձը, կարող է Հայաստանի իշխանությունների համար լավ օրինակ ծառայել, ապագայում նման տհաճ և անցանկալի դեպքերից խուսափելու համար, բայց դրա համար հեղափոխական ցանկություն է պետք, նախ և առաջ երկրում մեկուսացնել այն ուժերին, որ խանգարում են հեղափոխական ընթացքին, ստեղծել առողջ և անկաշառ դատաիրավական համակարգ։[1]


[1]Մինչև վերջերս, երբ  նախկին Դեմոկրատական Գերմանիայում որևէ անշարժ գույք վաճառքի էր դրվում, կամ ժառանգներ էին ի հայտ գայլիս, որևէ գույքի պահանջով, ապա նախորոք քննվում էին դրանց փաստաթղթերի ձևավորման ընթացքը, թե՝ ֆաշիստական կարգերից առաջ դրանց սեափականատերերը ովքեր են եղել, ե՞րբ և ի՞նչ մեթոդներով են դրանք վերավաճառվել, գրանցվել նոր սեփականատերերի անունով։

Սամվել Օվասափյան սեպտեմբեր 2020 թ., Բեռլին

 

 

 

 

 

бутон за сайт

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net