ԴՈՂ

Այս անորոշ ցավը արդեն
Թելադրում է կանոնները
Մելանխոլիկ մի նոր խաղի..
Տխրությունը ծանր օդ է,
Իսկ գրելը` կիսով չափ գոց մի պատուհան. ..
Իսկ իմ սիրտը հազար կտոր,
Ձայն չի հանում,
Լսվում է լոկ խուլ մի շշուկ`
Մի դուռ բացեք, ներսում տոթ է…
Կյանքը սենյակ` որն անօդ է,
Իսկ սիրելը դուռ փնտրելու մի պատրվան…

Օրհնյալ ես Տեր,
Որ ապրելուս պատրվակ ես դու հնարել…

Տա Թև

 

*  *  *

 

ԴՈՂ

Իմ խոսքերը տեղ կհասնեն,

Թեկուզ մի քիչ խեղճ ու թերի,

Թեկուզ բացն էլ չլրացնեն

Իմ չքավոր սպասումների…

 

Իմ խոսքերը տեղ կհասնեն,

Որպես դողն է մարմնին հասնում

Ու բյուրեղյա իր մատներով

Ոգու նյարդերն է ցավեցնում:

 

Ես դողալով սպասում եմ դեռ,

Կանցնե ժամեր, դարեր կանցնեն,

Ինչ որ դողով, ինչ որ մի տեղ,

Իմ խոսքերը Ձեզ կհասնեն…

Տա Թև

 

 

бутони към социални мрежи

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net