Իմ աչքերով

Հավերժություն…  Հզորություն…  Հենարան… Հույսի լույս…  Կարոտ…

Հավերժ կարոտով ես նայում տանդ շեմից դուրս մնացած սեփականությանը:

Սեփականություն, որն անփոխարինելի է, որին նայելով, միանգամից հիշում ես նրա ազգային պատկանելիությունը: Ազգային պատկանելիությունը հիշում ես ոչ միայն դու, այլև օտարները:  Օտարները լուսանկարում են այն՝ համարելով հայկական՝ մոռանալով, որ քոնը չէ: Քոնը չէ միայն փաստաթղթերով, իսկ մտովի կա ու կմնա քոնը:

Հավերժ հզոր հենարան է, հենարան որն օրվա յուրաքանչյուր պահի, ըստ արևի դիրքի, գեղեցիկ է յուրովի: Յուրովի տեսք է ստանում մայրամուտի ներքո:  Հենց մայրամուտի ներքո է փառահեղ դիրք ընդունում, որը վայելելը քչերին է բախտ վիճակվում…

Նոյեմբեր, 2016

Անահիտ Տաշչյան



бутони за социални мрежи

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net