Փակեմ աչքերս…

Փակեմ աչքերս…
Կերպարդ գունեղ ու վառ՝
Կոպերիս տակ նկարեմ
Ու տրվեմ ափերին քո տաք,
Անհուն սիրտդ գրկեմ
Այնքա՜ն, այնքա՜ն ամուր,
Որ երկինքդ մաղի
Մի լուսնահար թախիծ,
Ու բերկրանա հողս պապակ,
Որ քո անցած ճամփաներին
հառնեն վարդեր՝
Բա՜ց ամպագույն,
Ու այն փնջած՝
Դու գաս ինձ մոտ։
Ու թե դարձիդ արահետում
հոգնած նստես սիրուս քարին,
Եվ լո՜ւռ հագեցնես ծարավդ անսպառ՝
Սպասումով իմ անապակ.
Ես դա կզգա՛մ։
Այդժամ կյանքիս նուրբ թելերով,
Հաստա՛տ պիտի ես կարկատեմ
Զուգահեռված ժպիտները,
Ու չխաչված հայացքները մեր անցյալի,
Որ կոպերիդ տակ լուռ թողնեմ՝
Հին կարոտը իմ ծրարված,
հավերժացած մեծ սերը մեր…

հեղինակ՝ Արմինե Մուրադյան

 

бутон за социални мрежи

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net