Իմ խղճի ձեռքին դարձել եմ գերի,

Իմ խղճի ձեռքին դարձել եմ գերի,
Արժան֊անարժան՝ նա չի ճանաչում,
Իմ վստահության հողերում բերրի՝
Կեղծավորների բերքն է կանաչում։

Այդպես էլ հոգիս չհասունացա՛վ,
Ու խորամանկել՝ նա չսովորեց,
Սուտ ու կեղծիքի մեծ ճամփով անցավ,
Բայց սուտը սրտում չտեղավորեց։

Բոլորին չափեց իրեն հավասար,
Ժպիտը՝ միայն սրտանց նվիրեց,
֊Իմ անմի՛տ հոգի, ասա՛, ո՞ւր հասար
Քո խիղճն իր ձեռքով տունդ ավերեց։

Երանի՜ դառնամ դաժան խղճասպան,
Ժպիտը դեմքիս՝ սովորեմ խայթել,
Ի՜նչ եմ բարքերին դարձել պահապան,
Իմ պարզությունը սկսում եմ ատե՛լ։

Ոտնատակ կտան` քանի ճիշտ ապրես,
Մարդիկ հարգում են արհամարհողին,
֊Խիղճ ի՛մ, ինձ հանկարծ չմեղադրե՛ս
Ես այսօր պիտի հանձնեմ քեզ հողին։

Սովորեմ ապրել շատերի նման,
Երեսին ժպտալ, մեջքից՝ հարվածել,
Այս կեղծ ամբոխի սիրելին դառնամ,
Ովքեր խաբելով սուրբ էին ձևացել։

06.12.2017

Աննա Հովհաննիսյան

 

 

социални бутони

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net