Ինձանից հեռու, բայց նաև շատ մոտ

Սրտիս խորանում՝ տաքուկ մի բջջում,
Նուրբ ծածկել եմ քեզ իմ սեր կորսված,
Ծածկել եմ մեղմիկ սավանով ոգուս
Արյան շիթերիս ծովում փոթորկված:

Խփում է սիրտս, զարկվում պատեպատ,
Փոթորկվում մահիդ լուրից անիծված,
Սրտիս տաք բջիջն անգամ չի շարժվում,
Որ չխարխլի խորանս հանկարծ:

Թե անգամ սրտիս բջիջները բյուր
Խողխողվեն, այրվեն կարոտներից հուր
Պատրաստ եմ զոհել ամողջ սիրտս զուր,
Բայց չկորցնել այն բջիջն ամուր,
Որում ապրում է, շնչում ու փոթորկվում
Ինձանից հեռու, բայց նաև շատ մոտ
Իմ տիեզերքն ու խռովքս լազուր:

Վարդուհի Կարապետյան

 

споделяне във facebook

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net