«Երևանիս…»

Թող վերջին անգամ ես կրծքիդ փարվեմ՝
ցավս մեղմանա,
որբ ու մերկ մարմինս քո գրկում այրեմ՝
մի քիչ ջերմանա,
քո վարդաբույրը թոքերս առնեմ ու անմահանամ,
մի վերջին անգամ քեզ հետ ես հարբեմ ու ինձ մոռանամ,
սատանա բախտի կենացը խմեմ
ու մի ողջ գիշեր քո գրկում մնամ,
իսկ առավոտյան կհեռանամ լուռ,անշշուկ,անձայն,
ափիս մեջ դաջած ցավ ու տրտմություն,
ինձ հետ կտանեմ կարոտս միայն,
դու իմ միակ սեր,դու իմ տխրություն:
Կանցնեմ ճամփեքով որբ կիսատության,
քո վարդաբույրը թոքերիս առած,
լուռ կհեռանամ իմ ծեր սիրեկան՝
մի ողջ կյանք գրկիդ մեջ թողած:
Կգնամ հեռու,հոգիս կկարեմ մոխիր ամպերին,
օտարության մեջ բույրդ կփնտրեմ,
բարև կբերի քեզանից քամին՝
ես լուռ կարտասվեմ:
Այս կիսատության որբ ճանապարհին,
այս միլիոնավոր մեծ քաղաքի՝
հազար տեսակ ժպիտների մեջ
քո լռությունը ես կկարոտեմ:

споделяне на връзка

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net