ՄԻԱՅՆԱԿ ԿԱՆԱՅՔ

Անխորհուրդ օրվա փեշերից կառչած`
Լուռ քաշքշում են միայնակ կանայք,
Խանձված հասկը ափի մեջ առած`
Դեռ սպասում են գալիքին նրանք:

Ու չեն դադարում անրջել թաքուն,
Սիրել ու սիրվել և հրաժեշտ տալ,
Հեգ բարձը թրջել մենակ ու անքուն,
Արթնանալ հյուծված, դեղին ու տկար:

Եվ հավատում են ճաքած հայելուն,
Որ փոփոխում է արտացոլանքը,
Տարիների հետ անցնում են սահուն
Ու չեն կորցնում մանկան հայացքը:

Արևներ ունեն վառ հոգիներում
Ու նվիրումի անսահման տենչանք,
Դրա համար էլ կյանքը չի ներում.
Նրանց թողնում է ցավ ու ափսոսանք…


Հայուհի Սուսաննա Ղազարյան

бутон за споделяне

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net