Ու այդպես էլ չհասկացա մինչև այսօր ո՞նց ապրեցի…

Ես մրսեցի, բայց այդպես էլ չտաքացա, որ լավ զգամ,
Ցավ զգացի, և ցավերս երբեք չանցան,
Որ հասկանամ իչքան լավ է առանց ցավի,
Մի օրն ի՞նչ է, ես մի ողջ կյանք արտասվեցի,
Բայց այդպես էլ չհասկացա ուրախն ի՞նչ է,
Եղավ նաև դատարկություն, բայց չլցվեց,
Ճանաչեցի անգամ մութը, լույսն այդպես էլ չողջունեց,
Հազար անգամ ընկա ելա ու հասկացա, որ ոչ թե լավ, այլ դժվար է բարձրանալը,
Դեռ ասում ես.
-Սիրի՜ր կապրե´ս։
Սևակ, եթե ողջ լինեիր ու թե սիրելս տեսնեիր,
Պոեմն ի՞նչ է, սիրո վեպեր կգրեիր.
Ես սիրեցի, շա՜տ սիրեցի,
Իմ սիրելով հազարներին զարմացրեցի,
Բայց ինձ հասած սիրո բաժնից ցամաքեցի,
Անշունչ սիրուց, անօդ սիրուց խեղդվեցի,
Ու այդպես էլ չհասկացա մինչև այսօր ո՞նց ապրեցի…

 

 

социални мрежи

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

Powered by WordPress | Designed by: All Premium Themes Online. | Thanks to Top Bank Free Premium WordPress Themes, wordpress themes 2012 and
©Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.norkhosq.net-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.norkhosq.net-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Նոր խոսք» ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved, www.norkhosq.net, info@norkhosq.net